قیمت نفت روز پنجشنبه به بشکه‌ای ۱۰۰ دلار جهش کرد. هم‌زمان، نیروهای نیابتی جمهوری اسلامی ایران یعنی حوثی‌های یمن، تعدادی نفتکش‌ را هدف قرار دادند تا یک مسیر دیگر کشتی‌رانی جهانی را به گروگان بگیرند. تهران می‌کوشد هزینه‌های اقتصادی تحمیل‌شده بر دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری آمریکا، را افزایش دهد، با این تصور که او توان تحمل فشار سیاسی ناشی از آن را ندارد.

حوثی‌ها مدعی‌اند دو نفتکش سعودی را هدف قرار داده‌اند، اما این ادعای آن‌ها که حمله صرفا در چارچوب درگیری دیرینه‌ آن‌ها با عربستان سعودی انجام شد، پذیرفتنی نیست. حوثی‌ها عملا زیرمجموعه‌ای کاملا تحت کنترل تهران‌اند و جمهوری اسلامی ایران اکنون با این کارت بازی کرده، زیرا می‌داند ترامپ  به‌ویژه در شرایطی که انتخابات نوامبر نزدیک می‌شود، به افزایش قیمت نفت و بنزین حساس است.

به نوشته وال‌استریت‌ژورنال، رئیس‌جمهوری آمریکا در حال اعزام نیرو و تجهیزات نظامی بیشتر، از جمله نیروهای ویژه، به منطقه است و روز پنجشنبه گفت به تصمیم‌گیری درباره اجرای حمله‌ای «گسترده» نزدیک شده است. با این حال تهران امیدوار است مانع چنین اقدامی شود.

ترامپ چند هفته پیش هنگام توضیح درباره تمایلش به برقراری آتش‌بس، از اینکه به یک هربرت هوور دیگر تبدیل شود که رکود اقتصادی موجب شکستش شد، ابراز نگرانی کرد.

هربرت هوور سی‌ویکمین رئیس‌جمهوری آمریکا بود که از سال ۱۹۲۹ تا ۱۹۳۳ در راس این کشور قرار داشت. چند ماه پس از آغاز دوره او، سقوط بازار سهام در سال ۱۹۲۹ رخ داد و آمریکا وارد رکود بزرگ شد. بحران اقتصادی، بیکاری گسترده و نارضایتی عمومی باعث شد هوور در انتخابات سال ۱۹۳۲ با اختلاف زیاد، از فرانکلین روزولت شکست بخورد.

با توجه به تاب‌آوری اقتصاد آمریکا در طول جنگ تاکنون، این مقایسه چندان درست به نظر نمی‌رسد، با این حال، ظاهرا محاسبات جمهوری اسلامی ایران بر این مبنا است که خود ترامپ این مقایسه را باور دارد.

با این حال ترامپ دست‌کم در پیام روز پنجشنبه خود در شبکه‌های اجتماعی، به‌درستی به ارتباط میان اقدام‌های حوثی‌ها و ایران اشاره کرد و نوشت: «حوثی‌ها نماینده و/یا نیروی نیابتی ایران‌اند و ایران، و البته خود حوثی‌ها، با مجازات نظامی گسترده‌ای روبه‌رو خواهند شد.»

یکی از معماهای این جنگ آن است که چرا ایرانی‌ها زودتر حوثی‌ها را وارد میدان نکردند. مارکو روبیو، وزیر خارجه آمریکا، این هفته گفت: «حوثی‌ها تا حد زیادی هوشمندانه عمل کردند و در تمام طول این درگیری خود را کنار کشیدند، اما اکنون ظاهرا فریب خورده‌اند و خود را وارد کرده‌اند.»

چه حوثی‌ها فریب خورده باشند، چه نه، بر یکی از درس‌های گسترده‌تر این جنگ تاکید می‌کنند: آنچه در تنگه هرمز رخ می‌دهد، به همان‌جا محدود نخواهد ماند. حتی گروه‌های تروریستی ضعیف نیز می‌توانند به کشتی‌رانی جهانی آسیب وارد کنند و واگذاری کنترل هرمز به ایران، دیگران را نیز به اقدام‌ مشابه ترغیب خواهد کرد.

اکراه رئیس‌جمهوری آمریکا از ورود دوباره به رویارویی نظامی با جمهوری اسلامی ایران قابل‌درک است. متعهد شدن به استفاده چند هفته‌ای یا چندماهه از توان دریایی و هوایی برای بازگشایی تنگه هرمز، هزینه‌های سیاسی و خطر تشدید تنش را به همراه دارد. با این حال، عملکرد حوثی‌ها به‌روشنی نشان می‌دهد که واگذاری هرمز به جمهوری اسلامی ایران، بدعتی خطرناک برای تجارت جهانی ایجاد خواهد کرد و به بازدارندگی آمریکا هم آسیب می‌زند.